At Gübresiyle Kabaktan Yumurtaya Uzanan Sürdürülebilir Döngü
At Gübresi, East Sussex sakini Laura Ashmore için yalnızca geride kalan bir atık değil; kabaklara, sebzelere, komposta ve dolaylı olarak gelire dönüşen verimli bir üretim kaynağı.
Ashmore, yıllardır atlarının gübresini biriktirdiği alanda balkabakları ve farklı kabak türleri yetiştiriyor. Bu yılki mahsulü gören veteriner Reuben Whittaker ile muayenehane yöneticisi Sarah Whittaker, görüntüleri paylaşacak kadar etkilenince, bu sıra dışı üretim yönteminin ayrıntıları da ortaya çıktı.
Laura, gübre yığınının üzerinde yetişen kabakların sayısının bu yıl her zamankinden az olduğunu söylüyor. Buna rağmen ortaya çıkan ürünler dikkat çekici. “Hepsi gerçekten gübre yığınının üzerinde büyüdü. Her zamanki kadar çok ekim yapmaya fırsat bulamadığım için bu, aslında küçük bir miktar,” diyerek yıllar içinde yüzlerce kabak yetiştirdiğini anlatıyor.
Bu yöntemi yaklaşık dört yıldır uygulayan Ashmore, taze gübre kullanıyor. Kış aylarında yığına erişemeyecek duruma gelene kadar gübre ekliyor; tohumları şubat ayında serada ekiyor, mayıs ayında ise fideleri gübre yığınının üzerine taşıyor. Tohumları doğrudan mayıs sonu ya da haziran ayında yığına yerleştirmenin de mümkün olduğunu belirtiyor.
Başarının temel şartları ise düzenli sulama ve fideleri sümüklüböceklerden korumak. Sonrasında bitkilerin kendi gelişimine bırakılması yeterli oluyor. Laura, “Gübre yığınının üzerinde neler yetiştirebildiğinizi görmek gerçekten şaşırtıcı,” sözleriyle yöntemin verimliliğini vurguluyor.
Laura Ashmore, at gübresini kabak yetiştirmek için verimli bir üretim alanına dönüştürüyor.
Yetiştirdiği kabakları ve diğer ürünleri evinin önündeki tezgahta satan Laura için sonbahar, özellikle de balkabağı satışları açısından yılın en hareketli dönemi. Ürünlerin bu mevsimde olgunlaşması, satış takvimiyle de doğal biçimde örtüşüyor.
Ashmore, kabaklar henüz büyüme aşamasındayken üzerlerine şekiller işliyor. Bitkinin kesilen bölgeyi kendiliğinden iyileştirebildiğini belirten Laura, önceki yıllarda yüzler ve “Mutlu Cadılar Bayramı” yazıları yaptığını söylüyor. Bu yıl kızı vampir kedi şeklinde bir tasarım isterken, kızının en yakın arkadaşı için de bir bilgisayar oyunu temalı kabak hazırlanmış.
Gübre yığını üzerinde yetişen kabaklar, sonbahar satışları için özel tasarımlarla hazırlanıyor.
Bu üretim alanının katkısı yalnızca kabaklarla sınırlı kalmıyor. Laura, elde edilen atıkların “muhteşem bir kompost” oluşturduğunu ve gübreyi tarlalarına yayarak otlaklarının verimliliğine katkı sağladığını ifade ediyor.
Üstelik üretim döngüsü tavuklara kadar uzanıyor. Yetiştirilen ürünlerden geriye kalan yiyecekler tavuklara veriliyor ve bu kez yumurtaya dönüşüyor. Laura bu süreci, “Gübreyi yiyeceğe dönüştürüyorum; kalan yiyecekler de tavuklara gidiyor, böylece yumurtaya dönüşüyor. Hoş ve küçük bir döngü,” sözleriyle anlatıyor.
Laura’nın tutkusu, yalnızca verimlilikten ibaret değil. Büyük yaprakların altında küçük meyvelerin belirmesini izlemenin kendisine büyük keyif verdiğini söylüyor. Yetiştirdiklerinin çoğu yenilebilir olsa da insanların ilgisini çeken, sıra dışı görünümlü süs kabaklarına da yer veriyor.
Yenilebilir türlerin yanı sıra ilgi çekici görünümleriyle öne çıkan süs kabakları da yetiştiriliyor.
Ashmore, aynı yöntemin tatlı mısır, bezelye ve fasulye için de etkili olduğunu belirtiyor. Üretim kimi zaman yalnızca gübre yığınında, kimi zaman ise yataklık malzemesiyle karıştırılmış gübre üzerinde gerçekleştiriliyor; her iki yöntemin de başarılı sonuç verdiğini aktarıyor.
Mayıs ayında fideleri geniş bir alana yerleştirdiğinde çevresindekilerin, bitkilerin bu kadar fazla alana ihtiyaç duyup duymayacağını sorduğunu anlatan Laura, cevabını gülerek veriyor: “Evet, ihtiyaç duyacaklar. Sonra da bütün dünyayı ele geçiriyorlar.”
