Brandon McNulty: Kaotik Yarışta Dünya Şampiyonu
Brandon McNulty, Montréal’deki kaotik ve dayanıklılık sınırlarını zorlayan yol yarışında kariyerinin en büyük zaferini kazandı. Amerikalı bisikletçi, bitime 33 kilometre kala yaptığı zamanlaması kusursuz atakla dünya şampiyonluğuna ulaştı.
Son bölümde enerjisinin belirgin biçimde tükendiği görülen McNulty, buna rağmen takip grubunu arkasında tutmayı başardı ve gökkuşağı formasını garantiledi. Amerika Birleşik Devletleri takımı yarış boyunca gücünü doğru kullandı; önce Quinn Simmons, ardından Matteo Jorgenson ve son olarak McNulty ön grupta sorumluluk aldı.
Phoenix doğumlu 28 yaşındaki bisikletçi, yarışın favorileri arasında gösterilmiyordu. Zamana karşı dünya şampiyonu Remco Evenepoel, saldırgan sürüşüyle öne çıkan Mathieu van der Poel ve genç Meksikalı Isaac del Toro güçlü bir yarış çıkarsa da zafer için gereken son hamleyi yapamadı.
McNulty’nin arkasındaki takipçiler kalan madalyalar için sürekli ataklar denedi. Ancak mücadele son düzlükte sprintle sonuçlandı. Michael Matthews gümüş madalyayı alırken Mathieu van der Poel bronz madalyanın sahibi oldu.
Finış çizgisinde duygularını anlatan McNulty, “Söyleyecek söz bulamıyorum” dedi. Amerikalı bisikletçi son turdaki durumunu, “İkinci bölgede sürüyordum ve tamamen tükeniyordum ama pedal çevirmeye devam ettim” sözleriyle anlattı.
McNulty ayrıca sabah saatlerinde eşiyle zafer ihtimali üzerine şakalaştığını söyledi: “Bir şeyler olabileceğini biliyordum ama bunun için mucize gerekirdi. Bugün sanırım mucizeler gerçekten gerçekleşiyor.”
Bu sonuçla McNulty, 33 yıl sonra yol yarışında dünya şampiyonluğu kazanan ilk Amerikalı oldu. Gökkuşağı formasını daha önce kazanan son Amerikalı, 1993’te Oslo’da şampiyonluğa ulaşan Lance Armstrong’du.
Montréal’deki yarış daha ilk kilometrelerden itibaren yüksek tempolu bir mücadeleye dönüştü. Startın ardından 17 bisikletçiden oluşan bir kaçış grubu pelotondan koptu. Eritreli Biniam Girmay bu grubun en dikkat çeken ismiydi ancak yokuşlarla şekillenen parkurda zafer için ciddi bir tehdit olarak görülmedi.
Bitime 106 kilometre kala kaçış grubunun kalıntıları yakalandı. Bu bölümde Fransız Bruno Armirail’in temposu belirleyici oldu; ancak bağlantı kurulduktan sonra o da geride kaldı.
Birkaç kilometre sonra Fransa’nın baskısıyla pelotonda yeni bir bölünme yaşandı. Tırmanışın zirvesinde öndeki grup 11 bisikletçiye ulaştı. Mathieu van der Poel, Oscar Onley, Ben Healy, Maxim van Gils, Alex Baudin, Jørgen Nordhagen, Santiago Buitrago, Anthon Charmig, Andreas Kron, Christian Scaroni ve Giulio Pellizzari bu grubun içindeydi.
Bu hareket de kontrol altına alınınca, bitime 87 kilometre kala Wout van Aert atağa kalktı. Van der Poel ve Onley bu hamleyi karşıladı. Üçlüye kısa süre içinde Anthon Charmig, Primož Roglič ve Quinn Simmons katıldı.
Öndeki grup bitime altı tur kala finiş çizgisinden geçerken fark 40 saniyeydi. Tam bu sırada yarışın favorileri arasında gösterilmeyen Tom Pidcock, yaşadığı kaza nedeniyle pelotonun arkasına dönmeye çalışıyordu. Temponun yüksek olduğu bu bölümde kaza, Britanyalı bisikletçi için kötü bir anda geldi.
Tırmanışta Isaac del Toro ön gruba gelerek farkı 15 saniyeye indirdi. Bu hamle pelotonun önemli bölümünü geride bırakırken Pidcock da kopanlar arasında kaldı. Van der Poel grubun kırılganlığını sezerek yeniden saldırdı; Simmons ve Onley karşılık verdi. Bitime 73 kilometre kala üçlü yarışın başında yalnız kaldı.
Remco Evenepoel ve Isaac del Toro’nun yer aldığı üçüncü grup liderlerin 27 saniye gerisindeydi. Van Aert, Charmig ve Roglič ise iki grup arasında konumlanmıştı. Sonraki turlar, liderlerin arkasındaki grupların arka arkaya yaptığı ataklar ve karşı hamlelerle geçti.
Bitime üç tur kala gruplar finiş düzlüğünde birbirini görebilecek kadar yaklaşmıştı. Yarışı sürekli hareketlendiren Ben Healy, ana tırmanışta ön gruba katıldı. İnişte takip grubu da bağlantıyı kurdu. Bunun hemen ardından Matteo Jorgenson atağa kalktı; Giulio Ciccone ve Tom Pidcock da Amerikalı bisikletçinin peşine takıldı.
Bu hamle kontrol altına alındı ancak grup yeniden birleşir birleşmez McNulty sahneye çıktı. Amerikalı bisikletçi güçlü atağıyla kısa sürede 30 saniyelik fark oluşturdu.
Takip grubunda iş birliği bir türlü kurulamayınca, ataklar ve karşı ataklar McNulty’nin avantajını büyüttü. Fark kısa süre içinde bir dakikaya yaklaştı.
Parkurun ana tırmanışının son geçişinde Ciccone ve Pidcock, McNulty’nin arkasındaki madalyalar için öne atıldı. Ancak ikili arayı yeterince açamadı. McNulty artık belirgin biçimde yavaşlıyordu fakat takipçileri son bölümde farkı hiçbir zaman 10 saniyenin altına indiremiyordu.
McNulty son metrelerde omzunun üzerinden arkasına bakarken takip grubu sprint mücadelesine girdi. Bu düellodan Michael Matthews üstün çıktı; Mathieu van der Poel üçüncü sırayı aldı.
Sonuçlar
2026 Dünya Yol Şampiyonası, erkekler elit yol yarışı: Brossard – Montréal, 273 kilometre
1. Brandon McNulty, Amerika Birleşik Devletleri – 6:17:04
Brandon McNulty, dünya şampiyonluğuna uzanan zaferinin ardından.
2. Michael Matthews, Avustralya – 13 saniye farkla
Michael Matthews, gümüş madalyayı kazanan isim oldu.
3. Mathieu van der Poel, Hollanda
Mathieu van der Poel, podyumu bronz madalyayla tamamladı.
4. Quinn Simmons, Amerika Birleşik Devletleri – aynı zaman
Quinn Simmons, lider grupla aynı sürede finiş yaptı.
5. Isaac del Toro, Meksika – 14 saniye farkla
Isaac del Toro, zorlu tırmanışlarda ön grubu zorladı.
6. Mads Pedersen, Danimarka
Mads Pedersen, ilk 10 içinde yer aldı.
7. Tom Pidcock, Büyük Britanya
Tom Pidcock, yaşadığı kazaya rağmen mücadeleyi sürdürdü.
8. Matteo Jorgenson, Amerika Birleşik Devletleri
Matteo Jorgenson, Amerika Birleşik Devletleri takımının ön bölümdeki hamlelerinde rol aldı.
9. Giulio Ciccone, İtalya
Giulio Ciccone, son tırmanışta madalya mücadelesi verdi.
10. Ben Healy, İrlanda – aynı zaman
