Veteranlar Tatamiyi Neden Yeniden Fethediyor?
Veteranlar Tatamiyi Neden Yeniden Fethediyor?
Veteranlar, Saraybosna’daki dünya şampiyonasında yalnızca rakipleriyle değil, zamanla ve kendi sınırlarıyla da mücadele ediyor. Peki, gençlik dönemlerinde uluslararası düzeyde yarışmış kadın ve erkek judokaları yeniden böylesine büyük bir organizasyona taşıyan neden ne?
Yanıt, judo felsefesini bilenler için oldukça açık: Çünkü tatamiye çıkmak istiyorlar. Saraybosna’daki her judoka, bu şampiyonaya katılmayı, hazırlık yapmayı ve mücadelenin sorumluluğunu üstlenmeyi kendi tercihiyle seçti. Bu kararın kendisi bile büyük bir saygıyı hak ediyor.
Tatamiye dönen veteran judokalar, rekabet heyecanını yeniden yaşıyor.
Özellikle daha genç veteran kategorilerindeki bazı sporcular, yakın döneme kadar uluslararası arenada başarılı kariyerler sürdürdü. Saraybosna’daki açılış gününde Azerbaycanlı Mammadali Mehdiyev bunun en güçlü örneklerinden biri oldu. Henüz 33 yaşında olan ve M1 kategorisinde mücadele eden Mehdiyev, dünya şampiyonluğuna ulaştı.
Mammadali Mehdiyev, tatamideki mücadelesi sırasında.
Mehdiyev, 2013 yılında gençler dünya şampiyonasında bronz madalya kazanmıştı. Büyükler kariyerinde ise ikisi altın olmak üzere 12 büyük ödül madalyası ve yine ikisi şampiyonluk olmak üzere dokuz büyük ödül madalyası elde etti. Ayrıca iki olimpiyat oyununda mücadele etti.
Bu nedenle onun tatamiye dönüşü, sporun en üst seviyesini deneyimlemiş bir judokanın yeniden sahne alması anlamına geliyor. Mehdiyev ve onun gibi eski elit sporcular için veteranlar müsabakaları; olimpiyat döngüsünün günlük baskısı ya da büyükler düzeyindeki uluslararası kariyerin yorucu temposu olmadan yeniden en iyisini ortaya koyma fırsatı sunuyor. Rekabet arzusu ve judo sevgisi hâlâ yerli yerinde. Mehdiyev, Saraybosna’da bu iki unsurun hâlâ dünya altınına götürebileceğini gösterdi.
Veteranlar şampiyonasında mücadele ve dayanışma bir arada yaşanıyor.
Elbette bu profildeki sporcular çoğunluğu oluşturmuyor. Ancak Bosna Hersek’te buluşan judokaların önemli bölümü, kendi ülkelerinde güçlü bir seviyeye sahipti. Rekabet, bir judokanın hayatına daha erken yaşlarda işleniyor. Küçük çocuklar söz konusu olduğunda “faaliyet” ya da “oyun” ifadelerinin tercih edilmesi anlaşılır; yine de judo, özünde bir karşılaşma sporudur.
Bir sporcunun öğrendiklerini, ustalaştığı teknikleri ya da hâlâ geliştirmesi gereken yönleri anlamasının randori veya müsabakadan daha dürüst bir yolu yoktur.
Mammadali Mehdiyev, dünya veteranlar şampiyonu olarak zirvede.
Dünya veteranlar şampiyonasının eğitim yönü de tam olarak burada ortaya çıkıyor. Bu organizasyon yalnızca rakibi yenmeye odaklanmıyor; yeniden öğrenmeyi, kişinin kendisini değerlendirmesini ve gelişim için hâlâ alan bulunduğunu keşfetmesini sağlıyor. Bu sürecin yaş sınırı yok.
Katılımcıların çoğu için anahtar kelime ise “meydan okuma”. Hayat zaten başlı başına bir mücadeleler dizisi. Bu anlayışı Saraybosna’da veya herhangi bir veteran organizasyonunda tatamiye taşımak son derece doğal. Amaç başkalarını ezmek değil, insanın kendi seviyesini ölçmesi. Bir rakibe meydan okumadan önce her judoka, aslında ilk olarak kendisine meydan okuyor.
Bu açıdan bakıldığında yaş, deneyimin değerini belirlemiyor. Bir dünya şampiyonasına katılmak; canlı, aktif ve çok sayıda insanın hayatına dokunmuş bir topluluğun parçası olduğunu hissetmenin yollarından biri. Bazıları için hedef tamamen sayısal olabilir. Gürcistanlı Alexsi Davitashvili, Saraybosna’da 10. dünya şampiyonluğunu kazanmanın peşinde. Diğerleri içinse başarı, yalnızca “Oradaydım, yaptım ve elimden gelenin en iyisini verdim” diyebilmek.
Saraybosna’da deneyim, disiplin ve mücadele aynı tatamide buluşuyor.
Elbette her sportif faaliyetin doğasında belirli bir risk bulunuyor. Ancak her yarışmacı neden burada olduğunu biliyor. Kimse onları katılmaya zorlamadı. Bu judokalar organizasyon için çalıştı, kendi kararlarını verdi ve bunun sorumluluğunu almaya hazır şekilde Saraybosna’ya geldi.
Yüksek katılım sayısı da bu tercihin onlar için ne kadar anlamlı olduğunun göstergesi. Büyük organizasyonlarda olduğu gibi burada da sağlık hizmetleri ve güvenlik prosedürleri uygulanıyor. Daha önemlisi, veteran sporcular hareketsiz kalmayı değil; hareket etmeyi, hazırlanmayı, disiplinli olmayı ve sporla bağını korumanın fiziksel ve zihinsel kazanımlarını seçiyor.
Judo değerleri de Saraybosna’nın her köşesinde kendisini gösteriyor. Kazanma arzusu elbette var, ancak hiçbir zaman ne pahasına olursa olsun anlayışı öne çıkmıyor. Madalyaların ötesindeki en değerli ödül çoğu zaman koridorlarda yeniden kurulan dostluklar, eski rakipler arasındaki sıcak sohbetler ve aynı dünya ailesine ait olmanın verdiği gurur oluyor.
Judo ailesi, madalya mücadelesinin yanında dostlukları da yaşatıyor.
Tatamiden uzakta görülen bu tablo bir efsane değil, organizasyonun gerçekliği. Çünkü keyif almak, öğrenmek, kendine yeni bir hedef koymak veya sıra dışı bir maceraya atılmak için yaş sınırı bulunmuyor.
Kimsenin bu adımı atması gerekmiyor. Ancak bir gün rekabetin büyüsünü yeniden yaşamak isteyenler için veteranlar topluluğunun daveti son derece yalın: Kendine meydan oku.
Veteranlar şampiyonluğu, judo sevgisini ve rekabet ruhunu yeniden görünür kılıyor.
