Formula 1 tarihinin en büyük geri dönüş zaferleri
Formula 1 pistlerinde damalı bayrağa uzanan her zafer aynı hikâyeyi anlatmaz. Kimi pilotlar ilk çizgiden start alıp üstünlüğünü korurken, bazıları kalabalık bir araç konvoyunun gerisinden yükselerek tarihe geçti. Kimi Antonelli’nin İtalya Büyük Ödülü’nde 19. sıradan zafere uzanması, bu özel listenin kapısını yeniden açtı.
Islak zemin, cesur lastik tercihleri, güvenlik aracı ve pist üzerindeki amansız mücadeleler… İşte başlangıç sırasının gerisinden gelip yarışı herkesten önce tamamlayan en büyük sekiz performans.
8. Michael Schumacher – 1995 Belçika Büyük Ödülü, 16. sıra
Michael Schumacher, kariyeri boyunca 91 yarış kazandı ancak 16. sıradan daha geriden başladığı hiçbir yarışı kazanamadı. 1995’te Spa-Francorchamps pistinde önündeki araçları birer birer geride bırakan Alman pilot, yarışın erken bölümündeki lider David Coulthard’ın yarış dışı kalmasından da yararlandı.
Yağmur başladığında kuru zemin lastiklerinde kalma kararı, Schumacher’in yarış planındaki kilit hamleydi. Liderliği ele geçiren pilot, ıslak zemin lastikleri kullanan Damon Hill’in baskısına rağmen üstünlüğünü korudu. Williams pilotu sonunda öne geçse de yaptığı hata ve kuruyan pistte kuru zemin lastikleri için pite girmesi yarışın dengesini değiştirdi.
Yağmur yeniden şiddetlenince iki pilot da ıslak zemin lastiklerine geçti. Ancak Hill’in pit yolunda hız sınırını aşması nedeniyle aldığı ceza, Schumacher’in zafer yolunu açtı.
7. Kimi Raikkonen – 2005 Japonya Büyük Ödülü, 17. sıra
Suzuka’daki sıralama turları değişken hava koşullarında yapıldı. Tek turluk sıralama düzeninin uygulandığı dönemde pist şartlarının sürekli değişmesi, birçok favori pilotu gridin arka bölümüne itti. Şampiyonluğunu yeni ilan eden Fernando Alonso 16., Kimi Raikkonen ise 17. sırada kaldı.
Oldukça hareketli yarışta iki pilot da rakiplerini geçerek ön gruba tırmandı. Raikkonen’in geç yakıt ikmali için pite girmesi, onu Fernando Alonso’nun takım arkadaşı Giancarlo Fisichella’nın arkasına taşıdı. Ancak Fin pilot son turlarda farkı kapattı.
Son tura girilirken Raikkonen dış çizgiyi seçti ve Fisichella’yı etkileyici bir manevrayla geride bıraktı. Böylece 17. sıradan başlayıp unutulmaz bir zafer elde etti.
6. Max Verstappen – 2024 Sao Paulo Büyük Ödülü, 17. sıra
Max Verstappen, 2024 sezonunun ilk 10 yarışının yedisini kazanmıştı. Ardından gelen 10 yarışlık galibiyet hasreti, şampiyona avantajının Lando Norris tarafından azaltılmasına yol açtı.
Sao Paulo’daki sıralama turları hava koşulları nedeniyle cumartesi gününden pazar sabahına ertelendi. Kesintilerle ilerleyen seansta Verstappen 12. sırada kaldı. Güç ünitesi cezası nedeniyle yarışa 17. sıradan başladı; önündeki iki aracın start almamasıyla gerçek konumu 15. sıraydı.
Verstappen, zorlu koşullarda üst düzey bir sürüş sergileyerek grubun içinden ilerledi. Yarışın ortasında kırmızı bayrak çıkması ve ıslak zemin lastiklerini değiştirme fırsatı da elini güçlendirdi. Bir süre Esteban Ocon’un arkasında kalan Verstappen, birkaç turun ardından Fransız pilotu geçti ve yarışı yaklaşık 20 saniye farkla kazandı. Bu performans, üst üste dördüncü şampiyonluğunu neredeyse kesinleştiren bir zafer olarak öne çıktı.
5. John Watson – 1982 Detroit Büyük Ödülü, 17. sıra
Formula 1’in Detroit sokaklarına ilk gelişinde John Watson yalnızca 17. sıradan start aldı. Organizasyon sorunları ve zorlu pist şartlarıyla geçen hafta sonunda McLaren pilotu, yarış için daha sert lastikleri tercih etti.
Bu karar kısa sürede stratejik bir başyapıta dönüştü. Watson ilk turlarda rakiplerini art arda geçerken, tek bir tur içinde takım arkadaşı Niki Lauda da dâhil olmak üzere üç rakibini geride bıraktı.
Piste giren bir kişi nedeniyle güvenlik aracının yarış düzenini sıkıştırması ve McLaren cephesindeki iletişim hatası, Watson’ı Mika Hakkinen’in arkasında ikinci sıraya taşıdı. Yağmur başladığında Hakkinen ıslak zemin lastikleri için pite girdi; Watson ise kuru zemin lastikleriyle devam etti. Pistte yeterli kuru bölüm kalması, Britanyalı pilotun tehdit edilmesini engelledi. Watson böylece beş galibiyetinden birini 17. sıradan kazanmış oldu.
4. Rubens Barrichello – 2000 Almanya Büyük Ödülü, 18. sıra
Dağınık geçen sıralama turları Rubens Barrichello’yu 18. sıraya itti. Ferrari pilotu yarışın ilk turlarında uzun tam gaz bölümlerini kullanarak rakiplerinin arasından hızla sıyrıldı.
Piste giren güvenlik aracı grubu yeniden birbirine yaklaştırdı. McLaren cephesindeki bir iletişim karışıklığı da Barrichello’yu Mika Hakkinen’in arkasında ikinci sıraya taşıdı. Yağmur pistin üzerine yayıldığında Hakkinen ıslak zemin lastikleri için pite girdi, Barrichello ise kuru zemin lastikleriyle devam etti.
Pistin yalnızca bazı bölümlerinin ıslanması, bu tercihi doğru çıkardı. Barrichello farkı koruyarak kariyerinin ilk zaferine ulaştı. Bu başarı, spordaki yedinci sezonunun ardından gelen olağanüstü bir geri dönüş zaferiydi.
3. Bill Vukovich – 1954 Indianapolis 500, 19. sıra
1950’li yıllarda Indianapolis 500, Dünya Şampiyonası’nın bir parçasıydı. Ancak Formula 1 pilotları ve takımları bu yarışa nadiren katılıyor, oval pistlerde yarışan isimler de diğer büyük ödüllerde görünmüyordu. Bu nedenle Indianapolis 500 sonuçları, şampiyona tarihinde ayrıksı bir yere sahipti.
Bill Vukovich, 1950’li yıllarda Indianapolis 500’e beş kez katıldı ve 1953 ile 1954’te yarışı kazandı. İkinci zaferinde 19. sıradan başlayan Vukovich, rakiplerini geride bırakarak zirveye çıktı. Yine de bu derece, Indianapolis pistinin rekorundan uzaktı; yarış daha önce iki kez 28. sıradan kazanılmıştı.
Vukovich, takip eden yılki yarışta liderlik sırasında karıştığı bir kaza sonucunda hayatını kaybetti.
2. Kimi Antonelli – 2026 İtalya Büyük Ödülü, 19. sıra
Kimi Antonelli’nin 2026 sezonunun başında yaşadığı güvenilirlik sorunları, yeni güç ünitesi parçaları nedeniyle grid cezası alma ihtimalini artırdı. Mercedes de Monza’da duygularını bir kenara bırakarak bu cezayı uygulamayı tercih etti.
Antonelli, Liam Lawson ile Fernando Alonso’nun pit yolundan başlama kararı almasının ardından 19. sırada start verdi. Charles Leclerc’in kazası nedeniyle yarış durdurulduğunda 12. sıraya kadar yükselmişti. Yeniden startın ardından sekizinci sıraya sıçrayan İtalyan pilot, rakiplerini arka arkaya geçerek takım arkadaşı George Russell ile liderlik mücadelesine girdi.
Yarış ortasında yaptığı pit stop, Antonelli’yi yeniden takip konumuna düşürdü. Ancak güçlü temposu ve daha taze lastikleri sayesinde zirveye tekrar ulaştı. Birinci şikandandan çıkarken yaptığı hata nedeniyle kısa süreli bir tehlike yaşasa da liderliğini korudu ve zafere uzandı.
1. John Watson – 1983 Batı Amerika Birleşik Devletleri Büyük Ödülü, 22. sıra
Listenin zirvesinde, Long Beach sokaklarında 22. sıradan başlayıp zafere ulaşan John Watson yer alıyor. McLaren 1983’te güçlü bir yarış aracına sahipti ancak engebeli pistte tek tur temposu için doğru dengeyi bulmakta zorlandı. Watson ve Niki Lauda, ilk sıradaki derecenin dört saniye gerisinde, sırasıyla 22. ve 23. sırada kaldı.
İki McLaren pilotu sıralama lastiklerinin zayıf performansından da etkilendi. Ancak yarış ayarlarında araçlar adeta farklı bir vitese geçti. Mücadeleyle geçen yarışta Watson ve Lauda, hem rakiplerini solladı hem de rakiplerin yaşadığı sorunları fırsata çevirdi.
McLaren’in yarış temposu o kadar yüksekti ki Watson, Lauda’yı yaklaşık yarım dakika farkla geride bırakarak damalı bayrağı ilk gören isim oldu. Ferrari pilotu Rene Arnoux ise bir dakikadan fazla geride, lider turdaki tek rakip olarak yarışı tamamladı. 22. sıradan gelen bu zafer, Formula 1 tarihinin en çarpıcı geri dönüşlerinden biri olarak zirvedeki yerini korudu.
